🙏!!श्री स्वामी समर्थ !! 🙏
😊राघव आपल्या कुटुंबासोबत (पत्नी, आई आणि दोन लहान मुले) स्विफ्ट कारने गावी चालला होता. रस्ता होता माळशेज घाटाचा. बाहेर मुसळधार पाऊस,💦 दाट धुके आणि समोरचा रस्ता जेमतेम ५ फूट दिसेल अशी परिस्थिती.
राघव गाडी चालवत होता, पण त्याला अस्वस्थ वाटत होतं. छातीत हलकी कळ येत होती,😔 पण "घर जवळच आहे" म्हणून त्याने दुर्लक्ष केलं. घाटाचा सर्वात अवघड वळण (Turn) सुरू झाला. एका बाजूला उंच डोंगर आणि दुसऱ्या बाजूला हजारो फूट खोल दरी.
अचानक...
राघवच्या छातीत काळाने घाला घातला. त्याला जोराचा हृदयविकाराचा झटका (Massive Heart Attack) आला. त्याच्या तोंडातून शब्दही फुटला नाही. त्याचे हात स्टिअरिंगवरून गळून पडले, डोळे पांढरे झाले आणि त्याचे शरीर ड्रायव्हर सीटवरच एका बाजूला कलंडले.
गाडीचा वेग ६०-७० होता. आणि समोरच 'यू टर्न' (U-Turn) होता.
जर गाडी सरळ गेली असती, तर थेट ३००० फूट खोल दरीत कोसळली असती.
राघवची पत्नी, साधना, जी बाजूच्या सीटवर झोपली होती, ती गाडीच्या झटक्याने जागी झाली. तिने पाहिलं की राघव बेशुद्ध पडलाय आणि गाडी सुसाट वेगाने दरीच्या दिशेने चाललीय.
ती किंचाळली, "राघव! गाडी थांबवा! स्वामी वाचवा!"
पण... क्षणार्धात काहीतरी अकल्पनीय घडलं.
साधनाने जे पाहिलं, त्यावर तिचा स्वतःच्या डोळ्यांवर विश्वास बसला नाही.
राघवचे दोन्ही हात खाली लटकत होते. त्याचे पाय एक्सीलेटरवरून सटकले होते.
तरीही... गाडीचे स्टिअरिंग आपोआप फिरले!
होय! स्टिअरिंग व्हील कुणीतरी अदृश्य शक्तीने उजवीकडे वळवलं. गाडी दरीच्या अगदी काठावरून, चाक हवेत लटकत असल्यासारखी, सटकन वळली आणि पुन्हा रस्त्यावर आली.
साधना भीतीने गार पडली होती. मागच्या सीटवर आई आणि मुले झोपली होती.
साधनाला वाटलं हा भास असेल. तिने राघवला हलवलं, पण तो हालचाल करत नव्हता. त्याचे शरीर थंड पडले होते.
पण गाडी थांबली नाही.
गाडी आता घाटाच्या त्या अवघड वळणांवरून अशी चालत होती, जणू एखादा अनुभवी ड्रायव्हर ती चालवत आहे. गिअर्स आपोआप बदलले जात होते. ब्रेक आपोआप दाबला जात होता.
साधना थिजून बसली होती. ती फक्त समोरच्या आरशात (Rear View Mirror) बघत होती.
अंधारात तिला ड्रायव्हर सीटच्या मागे एक तेजस्वी सावली बसलेली भासली. ती सावली राघवच्या शरीराच्या मागे होती आणि तिचे दोन हात स्टिअरिंगवर होते.
गाडीने सलग १५ किलोमीटरचा घाट पार केला.
आणि शेवटी, घाट संपल्यावर जिथे पहिलं हॉस्पिटल होतं, तिथे हॉस्पिटलच्या गेटमधून गाडी आत वळली आणि इमर्जन्सी वॉर्डच्या दारात जाऊन अचूक थांबली.
गाडी थांबताच साधना ओरडत बाहेर आली, "डॉक्टर! माझे मिस्टर..."
डॉक्टरांनी आणि वॉर्डबॉयने राघवला बाहेर काढलं. तपासलं.
डॉक्टरांचा चेहरा गंभीर झाला. त्यांनी ईसीजी (ECG) काढला.
डॉक्टर बाहेर आले आणि साधनाला जे सांगितलं, ते ऐकून तिच्या पायाखालची जमीन सरकली.
डॉक्टर म्हणाले, "सॉरी ताई, पण यांना जाऊन किमान ४५ मिनिटे झाली आहेत. यांना मॅसिव्ह हार्ट अटॅक आला होता. त्यांचा मृत्यू जागीच झालाय."😢
साधना ओरडली, "काय बोलताय डॉक्टर? ४५ मिनिटे? पण आम्ही तर आताच आलोय. मग गेल्या अर्ध्या तासापासून गाडी कोण चालवत होतं? घाट कोणी उतरवला?"😳
डॉक्टर म्हणाले, "ते मेडिकल सायन्सला माहित नाही, पण मेडिकली हे शरीर गाडी चालवणे तर दूर, साधं बोटही हलवू शकत नव्हतं."
साधना धावत गाडीजवळ गेली. तिने ड्रायव्हर सीट बघितली.
राघव तर गेला होता... पण त्या स्टिअरिंग व्हीलवर...
🚍संपूर्ण गाडीत कशाचाही वास नव्हता, पण फक्त त्या स्टिअरिंग व्हीलवरून आणि राघवच्या शर्टावरून अक्कलकोटच्या स्वामी समर्थ मठात मिळणाऱ्या 'कापूर आणि चंदनाचा' उग्र सुवास येत होता.👃
🛕साधनाला तेव्हा समजलं की जेव्हा ती दरीच्या तोंडावर "स्वामी वाचवा" म्हणून ओरडली होती, तेव्हा साक्षात अक्कलकोट स्वामींनी स्वतः स्टिअरिंग हातात घेतलं होतं. राघवचा देह जरी शांत झाला असला, तरी स्वामींनी त्याच्या कुटुंबाला पोरकं होऊ दिलं नव्हतं.
मृत्यू अटळ असतो, तो कोणालाही चुकलेला नाही. पण
"तू फक्त मला हाक मार, मी यमाच्या दारातही उभा राहीन" हे वचन स्वामींनी या घटनेतून सिद्ध केले.
0 टिप्पणियाँ